Camiel Eurlings heeft het goed verwoord: nu is het tijd voor het gezin. Een basisprincipe waar ik het helemaal mee eens ben. Ik vind mijn gezin het allerbelangrijkste; de basis van mijn onderneming. Daar waar je binnen de politiek openbaar wordt onthoofd, de verharding en de negatieve bejegening...dat vind ik binnen mijn eigen onderneming niet terug. Het bedrijf vormt een eigen (werk)omgeving, gebouwd volgens onze normen en waarden. Daarin voel ik me happy als ondernemer. Soms even druk, maar daarnaast ook altijd tijd voor het gezin.
Op dit moment ben ik op weg naar Hamburg, daarna weer zes dagen op de Bruseco Akademie in Osnabrück. Ik vind het ontzettend leuk om te doen. Iedere dag skype ik met mijn vrouw en dochter. Soms reizen ze mee of komen een weekend over zodat we ter plaatse leuke dingen kunnen doen. Vooral voor mijn dochter is dit één groot avontuur.
Ik ben nu (ook in Nederland) druk met het vervullen van vacatures. Naast onze opleidingen is het koppelen van mensen aan banen onze specialiteit. Topbanen voor directiechauffeurs. De beste kandidaten hebben na afloop van de opleiding vaak zo een baan te pakken. In Nederland groeit het besef dat een goed opgeleide en gescreende directiechauffeur veel waard is. Vacatures voor directiechauffeurs staan vaak niet in een krant of op internet. Bedrijven willen zeker weten dat de sollicitant betrouwbaar is. Vanuit mijn netwerk komen er regelmatig vacatures binnen met de vraag of wij goede kandidaten kunnen leveren. Zo winnen er drie partijen: de directiechauffeur krijgt een leuke baan, de opdrachtgever krijgt een gekwalificeerde chauffeur en mijn tent draait lekker door.
In België zit er ook een doorbraak aan te komen. Vorige week heb ik een delegatie van een grote partij uit Leuven mogen ontvangen. Er is een klik. De laatste punten worden deze week op de ‘i’ gezet. Zij gaan dan in België onze topopleidingen uitvoeren.
Ook Brussaard Chauffeursdiensten staat aan de vooravond van een nieuw offensief. Ik heb samen met het reclamebureau veel tijd en geld in geïnvesteerd in een nieuwe campagne. Vanaf 1990 zijn we al kartrekker in nieuwe ontwikkelingen en acties. Dat zijn we als marktleider ook wel verplicht. Nederland is een rommelkontenland. Hier worden 'directiechauffeurs’ aangeboden voor € 14,50 per uur. Zoiets is bijvoorbeeld voor een Duitser onbegrijpelijk. De Duitser betaalt gerust meer voor een directiechauffeur (als deze maar gecertificeerd en dus capabel is). In Nederland is niet de kwaliteit van de directiechauffeur het uitgangspunt, maar de goedkoopste prijs. Inkopers van grote organisaties willen voor een dubbeltje op de eerste rang zitten. Vervolgens hanteren ze ook nog eens een betalingstermijn van 60 dagen. Daar gaan kleine partijen aan kapot. Wanneer verandert dat? Daar probeert mijn campagne iets aan te doen.
Ik sprak vorige week een Lid van de Raad van Bestuur van een grote organisatie. Hij vertrouwde me toe dat zijn huidige Bruseco gecertificeerde CCV D1 directiechauffeur hem per week effectief 12 werkuren extra opleverde in vergelijking met zijn vorige chauffeur, die geen opleiding had gehad. Reken dat eens uit...
Mijn directiechauffeur van vandaag heb ik omgeruild voor de trein. Een hoge snelheidstrein. Schiet lekker op, dacht ik nog. Maar ik heb nu al spijt. De volgende keer stap ik weer in mijn auto, mét chauffeur. Ik word gek van die bellende managers in mijn coupé. Ik heb nog geen moment rust gehad. Eén voordeel: het is wel goed voor mijn Duitse luistervaardigheid.
Camiel, zoek jij nog een leuke baan? Ik heb er ééntje voor je. Mét een eigen directiechauffeur natuurlijk! Interesse? Bel me gerust!
Een hele hartelijke groet vanuit de hogesnelheidstrein,
Paul Brussaard
CEO
Brussaard Company Group
www.bruseco.eu
Over mij Paul Brussaard
Posts tonen met het label directiechauffeur. Alle posts tonen
Posts tonen met het label directiechauffeur. Alle posts tonen
maandag 1 maart 2010
vrijdag 27 november 2009
De recessie is dood. Leve de recessie....
Het is een bijzonder jaar, 2009. De recessie heeft menig ondernemer wakker geschud. Veel ondernemingen zijn failliet gegaan of hebben hun werkzaamheden gestaakt. De recessie krijgt de schuld. Maar vaak zijn er gewoon duidelijke verklaringen voor; een te kleine klantenspreiding, gebrek aan onderscheid in de markt, gemis aan financiële reserves... Natuurlijk zijn er ook ondernemers met echte pech. Je zult maar net een onderneming gekocht hebben, met een behoorlijke financiering. Tja, dan ben je bijna kansloos. Of je hebt je onderneming verkocht en het geld dat bestemd was voor een onbezorgde oude dag op de Iceland Bank of DSB Bank gezet...wat voor feestdagen ga je dan doormaken. Verschrikkelijk!
Gisteren heb ik de de cijfers van de Brussaard Company Group met de financieel eindverantwoordelijke besproken. Iedere week geeft hij mij de stand van zaken door. Dit keer was onze commissaris erbij. Er was goed nieuws. We noteren zwarte cijfers in 2009. De omzet stijgt gestaag, waardoor de negatieve trend van de afgelopen 18 maanden tot staan is gebracht. Sterker nog, we gaan straks groeien naar een mooie omzet. Tientallen gedachten vlogen door mijn hoofd. Dit vraagt om actie.
Gisteravond ben ik, nadat ik mijn dochtertje naar bed heb gebracht, er eens goed voor gaan zitten. Waarmee kunnen we ons op dit moment het beste profileren? Vanmorgen heb ik de eerste aanzet voor een campagne waarmee we het vak van directiechauffeur willen promoten naar mijn reclamebureau gemaild. Dan kunnen zij dit verder finetunen.
De afgelopen weken hebben we persberichten eruit gestuurd over de unieke ontwikkelingen binnen het opleidingsinstituut voor directiechauffeurs (Bruseco) in Nederland, Duitsland en België. We krijgen veel respons en kunnen de aanvragen voor de opleiding directiechauffeur bijna niet aan. We werken 50 tot 60 uur per week om de aanvragen en af te handelen en intakes af te nemen voor de CCVD opleiding. En net op dit moment kampen we met twee zieke medewerkers. Eén kampt met rugproblemen...(tja, waar ken ik dat van...zie eerste blog) en de andere is geveld door de Mexicaanse griep.
Ik voel me opgelucht, nu de cijfers van 2009 positief zijn. Ik ben trots op Bruseco. Met dit opleidingsinstituut zijn we meer dan 300% gegroeid. Elke week kunnen wij mensen opleiden en veel van hen zelfs een baan als directiechauffeur bieden. Dat is uniek in opleidingsland. Het kraakt hier.
Achterin de auto, op weg naar onze vestiging in Antwerpen, heb ik alle tijd om met onze afdeling communicatie de nieuwe website van Brussaard door te spreken. Vormgeving en inhoud worden anders, meer van deze tijd. Daar kan ik hier nog niets over verklappen. We starten eerst met een pilot in Belgie. Daarna wordt de Nederlandse website www.chauffeur.nl ook aangepast.
Een recessie is zo slecht nog niet voor de wereld en voor onze economie. De bedrijven binnen de Brussaard Company Group zijn een afspiegeling daarvan: de werkzaamheden binnen het ene bedrijf zijn we op tijd gestopt, het andere bedrijf is op tijd gereorganiseerd en een derde bedrijf is verdrievoudigd in omzet....en zo komen we in 2010 de naweeen van de recessie wel door.
Mensen met echte ideeen, met originele plannen, ondernemers met lef en durf, die worden zodra de recessie eindigt nog succesvoller dan ze voor die tijd waren. En daar profiteren straks weer vele werknemers, managers en adviseurs van mee.
Leve de recessie!
Paul Brussaard
CEO
Brussaard Company Group
www.brussaard.nl
Gisteren heb ik de de cijfers van de Brussaard Company Group met de financieel eindverantwoordelijke besproken. Iedere week geeft hij mij de stand van zaken door. Dit keer was onze commissaris erbij. Er was goed nieuws. We noteren zwarte cijfers in 2009. De omzet stijgt gestaag, waardoor de negatieve trend van de afgelopen 18 maanden tot staan is gebracht. Sterker nog, we gaan straks groeien naar een mooie omzet. Tientallen gedachten vlogen door mijn hoofd. Dit vraagt om actie.
Gisteravond ben ik, nadat ik mijn dochtertje naar bed heb gebracht, er eens goed voor gaan zitten. Waarmee kunnen we ons op dit moment het beste profileren? Vanmorgen heb ik de eerste aanzet voor een campagne waarmee we het vak van directiechauffeur willen promoten naar mijn reclamebureau gemaild. Dan kunnen zij dit verder finetunen.
De afgelopen weken hebben we persberichten eruit gestuurd over de unieke ontwikkelingen binnen het opleidingsinstituut voor directiechauffeurs (Bruseco) in Nederland, Duitsland en België. We krijgen veel respons en kunnen de aanvragen voor de opleiding directiechauffeur bijna niet aan. We werken 50 tot 60 uur per week om de aanvragen en af te handelen en intakes af te nemen voor de CCVD opleiding. En net op dit moment kampen we met twee zieke medewerkers. Eén kampt met rugproblemen...(tja, waar ken ik dat van...zie eerste blog) en de andere is geveld door de Mexicaanse griep.
Ik voel me opgelucht, nu de cijfers van 2009 positief zijn. Ik ben trots op Bruseco. Met dit opleidingsinstituut zijn we meer dan 300% gegroeid. Elke week kunnen wij mensen opleiden en veel van hen zelfs een baan als directiechauffeur bieden. Dat is uniek in opleidingsland. Het kraakt hier.
Achterin de auto, op weg naar onze vestiging in Antwerpen, heb ik alle tijd om met onze afdeling communicatie de nieuwe website van Brussaard door te spreken. Vormgeving en inhoud worden anders, meer van deze tijd. Daar kan ik hier nog niets over verklappen. We starten eerst met een pilot in Belgie. Daarna wordt de Nederlandse website www.chauffeur.nl ook aangepast.
Een recessie is zo slecht nog niet voor de wereld en voor onze economie. De bedrijven binnen de Brussaard Company Group zijn een afspiegeling daarvan: de werkzaamheden binnen het ene bedrijf zijn we op tijd gestopt, het andere bedrijf is op tijd gereorganiseerd en een derde bedrijf is verdrievoudigd in omzet....en zo komen we in 2010 de naweeen van de recessie wel door.
Mensen met echte ideeen, met originele plannen, ondernemers met lef en durf, die worden zodra de recessie eindigt nog succesvoller dan ze voor die tijd waren. En daar profiteren straks weer vele werknemers, managers en adviseurs van mee.
Leve de recessie!
Paul Brussaard
CEO
Brussaard Company Group
www.brussaard.nl
maandag 21 september 2009
Yin en Yang kwamen voorbij....
"Ik ben werkloos en zoek een nieuwe baan. Kan ik via jullie misschien als chauffeur aan de slag?" Hoe vaak heb ik deze vraag niet gehoord de afgelopen periode, ik ben de tel gewoon kwijt. Dat het vak van directiechauffeur nu een erkend beroep is, is heel fijn voor de Brussaard onderneming. Dat er ook zoveel mensen aan de slag willen is een ander voordeel. Voor ons én voor ondernemers in de vervoerssector. Een flinke aanwas van nieuw personeel kan nu namelijk tegen veel lagere kosten.
Voor de directiechauffeur zelf geldt dat hij of zij goed opgeleid moet zijn. Mensen zonder papieren komen langdurig in de WW terecht. De kans op een baan voor hen is bekeken. Er is een groot potentieel aan menselijk kapitaal met een goed opleidingsniveau beschikbaar op de arbeidsmarkt. Die mensen maken de meeste kans op een baan. Dat geldt óók voor directiechauffeurs.
Maar, ik schreef het al eerder, directiechauffeur worden dat doe je niet zomaar. Het is een baan waar je bewust voor kiest. Het wordt tijd dat mensen het hebben van werk weer beschouwen als een schaars goed, waar ze zuinig op zijn. Die mentaliteit juich ik van harte toe. Ik zie weer dienstbare en gemotiveerde mensen zich inschrijven voor de opleiding. Mensen die respect hebben voor ondernemerschap en voor de werkgever. Mensen die het verschil willen maken in de grote grijze massa. En wij hebben alle ingredienten in huis om van zo'n kandidaat een winnaar te maken.
Toen ik een collega ondernemer gisteren over onze vestigingen in Belgie en Duitsland vertelde antwoordde ze me: "Paul, jij bent een typische slecht weer ondernemer. Ook als het even tegen zit zie ik je kansen creeren en voorop lopen met je initiatieven, daadkracht en acties. Daar neem ik mijn petje voor af. Jij levert onderscheid door op het juiste moment te investeren in de juiste markt. Dat maakt je uniek en niet te kopieren." Nou, dat steek ik even lekker in mijn zak, zo'n positief verhaal.
Ondanks deze mooie woorden werd het ook een zwarte dag. We hebben een van de planners van Brussaard moeten vragen om niet langer op kantoor werkzaam te zijn, maar het veld in te gaan als directiechauffeur. Dáár ligt nu het werk. Door de crisis kiezen mensen er weer vaker voor om zelf te gaan rijden of minder vaak van een chauffeur gebruik te maken. En dus is er minder werk voor de planners. Kijk, dat komt wel hard aan bij zo'n trouwe medewerker en bij zijn directe collega's. We gaan weer terug naar de basics: minder 'managers' , meer mensen in het veld en vakmanschap leveren voor de juiste prijs. Toch blijft het een akelige beslissing om te moeten nemen.
Bij Bruseco komen steeds meer vacatures binnen voor goed opgeleide directiechauffeurs. Vele bedrijven weten ons te vinden, doen graag concreet zaken met Bruseco. Dat heeft ons op nieuwe sporen gezet. Ik maak me los van alle "volgers" en "gekopieerde bedrijfjes". Ik laat mijn onderneming door veel te investeren weer groeien. Tegendraads en tegen de stroom in is de omzet van Bruseco (het opleidingsinstituut voor directiechauffeurs) met 50% gestegen het afgelopen jaar. Maar daarbij heb ik ook twee volledige jaarwinsten in het bedrijf terug geinvesteerd omdat ik geloof in de potentie van het bedrijf.
Gisteren had ik de bank op bezoek. Ik mag de naam wel noemen: de ING. Ze vinden het geweldig dat wij in deze tijd juist investeren in nieuwe markten en nieuwe concepten. En ze doen mee. "Mijnheer Brussaard," zei mijn accountmanager, "wij willen graag een bank zijn, waarvan u straks zegt dat wij er mede voor gezorgd hebben dat u succesvol kunt zijn". Dat is nog eens een mooi statement. Zelfs de ING bank gaat terug naar die belangrijke basics. Nu doorpakken en afhechten.
Maar het is niet allemaal rozengeur en maneschijn. We hebben het zwaar in Belgie en Duitsland. Ik vraag me soms af of we het daar wel gaan redden. De zakelijke cultuur is echt anders dan in Nederland. De eerste tegenslagen hebben we al moeten incasseren. Toezeggingen vanuit Belgie die niet worden nagekomen........regeltjeszucht in Duitsland die onze ontwikkeling behoorlijk in de weg staat..... mensen die er op het laatste moment toch van afzien de opleiding te volgen.....
Gelukkig staan we sterk in de Nederlandse markt....dat biedt een basis om vanuit door te vechten.
Het leven is als Ying en Yang; waar de één is, is ook de ander. Waar geluk is, is ook pech. Waar winst zit, is ook verlies. Waar gezondheid is, is ook ziekte. Met mijn rug gaat het gelukkig alweer stukken beter...
Paul Brussaard
Voor de directiechauffeur zelf geldt dat hij of zij goed opgeleid moet zijn. Mensen zonder papieren komen langdurig in de WW terecht. De kans op een baan voor hen is bekeken. Er is een groot potentieel aan menselijk kapitaal met een goed opleidingsniveau beschikbaar op de arbeidsmarkt. Die mensen maken de meeste kans op een baan. Dat geldt óók voor directiechauffeurs.
Maar, ik schreef het al eerder, directiechauffeur worden dat doe je niet zomaar. Het is een baan waar je bewust voor kiest. Het wordt tijd dat mensen het hebben van werk weer beschouwen als een schaars goed, waar ze zuinig op zijn. Die mentaliteit juich ik van harte toe. Ik zie weer dienstbare en gemotiveerde mensen zich inschrijven voor de opleiding. Mensen die respect hebben voor ondernemerschap en voor de werkgever. Mensen die het verschil willen maken in de grote grijze massa. En wij hebben alle ingredienten in huis om van zo'n kandidaat een winnaar te maken.
Toen ik een collega ondernemer gisteren over onze vestigingen in Belgie en Duitsland vertelde antwoordde ze me: "Paul, jij bent een typische slecht weer ondernemer. Ook als het even tegen zit zie ik je kansen creeren en voorop lopen met je initiatieven, daadkracht en acties. Daar neem ik mijn petje voor af. Jij levert onderscheid door op het juiste moment te investeren in de juiste markt. Dat maakt je uniek en niet te kopieren." Nou, dat steek ik even lekker in mijn zak, zo'n positief verhaal.
Ondanks deze mooie woorden werd het ook een zwarte dag. We hebben een van de planners van Brussaard moeten vragen om niet langer op kantoor werkzaam te zijn, maar het veld in te gaan als directiechauffeur. Dáár ligt nu het werk. Door de crisis kiezen mensen er weer vaker voor om zelf te gaan rijden of minder vaak van een chauffeur gebruik te maken. En dus is er minder werk voor de planners. Kijk, dat komt wel hard aan bij zo'n trouwe medewerker en bij zijn directe collega's. We gaan weer terug naar de basics: minder 'managers' , meer mensen in het veld en vakmanschap leveren voor de juiste prijs. Toch blijft het een akelige beslissing om te moeten nemen.
Bij Bruseco komen steeds meer vacatures binnen voor goed opgeleide directiechauffeurs. Vele bedrijven weten ons te vinden, doen graag concreet zaken met Bruseco. Dat heeft ons op nieuwe sporen gezet. Ik maak me los van alle "volgers" en "gekopieerde bedrijfjes". Ik laat mijn onderneming door veel te investeren weer groeien. Tegendraads en tegen de stroom in is de omzet van Bruseco (het opleidingsinstituut voor directiechauffeurs) met 50% gestegen het afgelopen jaar. Maar daarbij heb ik ook twee volledige jaarwinsten in het bedrijf terug geinvesteerd omdat ik geloof in de potentie van het bedrijf.
Gisteren had ik de bank op bezoek. Ik mag de naam wel noemen: de ING. Ze vinden het geweldig dat wij in deze tijd juist investeren in nieuwe markten en nieuwe concepten. En ze doen mee. "Mijnheer Brussaard," zei mijn accountmanager, "wij willen graag een bank zijn, waarvan u straks zegt dat wij er mede voor gezorgd hebben dat u succesvol kunt zijn". Dat is nog eens een mooi statement. Zelfs de ING bank gaat terug naar die belangrijke basics. Nu doorpakken en afhechten.
Maar het is niet allemaal rozengeur en maneschijn. We hebben het zwaar in Belgie en Duitsland. Ik vraag me soms af of we het daar wel gaan redden. De zakelijke cultuur is echt anders dan in Nederland. De eerste tegenslagen hebben we al moeten incasseren. Toezeggingen vanuit Belgie die niet worden nagekomen........regeltjeszucht in Duitsland die onze ontwikkeling behoorlijk in de weg staat..... mensen die er op het laatste moment toch van afzien de opleiding te volgen.....
Gelukkig staan we sterk in de Nederlandse markt....dat biedt een basis om vanuit door te vechten.
Het leven is als Ying en Yang; waar de één is, is ook de ander. Waar geluk is, is ook pech. Waar winst zit, is ook verlies. Waar gezondheid is, is ook ziekte. Met mijn rug gaat het gelukkig alweer stukken beter...
Paul Brussaard
maandag 17 augustus 2009
CCV Watte?
“Ja hoor eens meneer Brussaard; ik ben twintig jaar directiechauffeur geweest… en dan moet ik nu nog één of andere opleiding volgen voor directiechauffeur? Mij hoeven ze niets meer te vertellen hoor. Ik weet toch hoe het werkt.” Ik laat de man even uitrazen. Ik zie het wel vaker: mannen met ervaring, al jaren in het vak, willen er niet meer aan. Ze hebben voor de top van het bedrijfsleven gereden... en vinden dat niemand hen meer iets kan leren. De opleiding legt de lat voor hen gewoon te hoog.
Geduldig leg ik de man uit dat bij sollicitaties het CCV-D certificaat tegenwoordig een minimale eis is. Deze eisen staan standaard vermeld bij de openbare aanbestedingen en steeds meer concerndirecties en Raden van Bestuur eisen het certificaat van bekwaamheid, ook voor tijdelijke functies. Wil je serieus aan de slag als directiechauffeur, dan moet je je onderscheiden van de rest. Met het CCV-D certificaat toon je aan dat je aan de hedendaagse eisen van een directiechauffeur voldoet. Verbaast reageert de man: "Het CCV watte?" Ik leg hem uit dat het CCV een onderdeel is van het CBR en zorgdraagt voor specifieke vaardigheidsbewijzen voor taxichauffeurs, buschauffeurs én directiechauffeurs. "Ach meneer, ik hoef nog maar vier jaar te werken… dan ga ik met pensioen. Ik vind het allemaal maar zonde van het geld. Die laatste jaren kan ik ook wel zonder dat certificaat," houdt de man vol. Tja, geef hem eens ongelijk.
Jaren ben ik bezig geweest met de vraag of het geven van opleidingen voor directiechauffeurs zinvol is. Of dit tot de missie van Brussaard behoort. En, hoe we zo'n opleiding dan zouden moeten vormgeven. Ik ben in 1990 met Brussaard gestart. Internet bestond toen nog niet, topmannen waren goed afgeschermd omdat ze gewoon minder gemakkelijk te traceren waren. Ze kwamen als persoon ook minder in de publiciteit. Tegenwoordig staan diezelfde topmannen onder grote druk van het moeten presteren. Overvolle agenda's en te weinig tijd. Ze zijn onmisbaar geworden voor de onderneming die 24 uur per dag, 7 dagen in de week doorgaat. Vorige week sprak ik weer een cliënt. Hij was door tegenvallende resultaten gedwongen om 85 mensen te ontslaan. Of dat geen impact heeft...
Het gebruik van een directiechauffeur is gelukkig inmiddels volledig geaccepteerd en wordt beschouwd als een must voor de drukbezette topman of topvrouw. Daar is geen discussie meer over nodig. Iedere calculerende inkoper kan dat gemakkelijk uitrekenen. En dan heb ik het niet alleen over het voordeel dat een chauffeur aan werktijd kan opleveren. Een chauffeur is immers meer dan een man die je van A naar B rijdt. Alles draait om veiligheid en vertrouwen.
Ik leg de man uit dat de tijden veranderd zijn. “Waarom dient een taxichauffeur, die willekeurige mensen in zijn auto vervoert over een certificaat te beschikken? En waarom zou het beroep van directiechauffeur vogelvrij zijn, terwijl deze man of vrouw een topman rijdt, zijn pincodes weet, de huissleutel op zak heeft en discreet dient om te gaan met alles wat hij of zij hoort in de wagen?”
Het gesprek valt stil. Na enig gesputter komt de man over de brug: “Tja, meneer Brussaard, ik weet het eigenlijk wel. Maar het is moeilijk als je al zo lang directiechauffeur bent." Ik vertel hem dat het geen kwaad kan als er eens goed naar zijn vaardigheden wordt gekeken. Ingesleten gewoontes merk je immers zelf niet op. En als je echt de beste wilt zijn, dan moet je je blijven ontwikkelen. "Eigenlijk heeft u wel gelijk," verzucht de man. "Als ik goed mee wil draaien die laatste jaren, dan moet ik met mijn tijd meegaan." Ik beloof hem dat wij ervoor gaan zorgen dat hij glansrijk de opleiding gaat halen. Enige inzet is hiervoor natuurlijk wel vereist, want een gemakkelijke training is het zeker niet. Dan kan hij misschien weer aan de slag als ZZP'er (Zelfstandige Zonder Personeel). Ik introduceer hem graag bij een onderneming voor limousinevervoer waar we veel zaken mee doen. Iedereen blij...
In deze roerige tijden is alleen nog plaats voor de allerbeste chauffeurs. Alleen die gaan door naar de volgende ronde.
Paul Brussaard
dinsdag 14 juli 2009
Onderscheid loont...
Onderscheid loont….
Een gesprek tijdens de afsluitende borrel van de Pro Assistance Rally waar ik namens Brussaard Chauffeursdiensten een prijs mocht uitreiken.
“Het is niet gemakkelijk opdrachtgevers te vinden…..ik ga mijn prijzen maar verlagen,” hoor ik een ZZP Professional verzuchten. “Als kleine zelfstandige sta je in deze tijd met je rug tegen de muur. Je moet je tarieven wel bijstellen om mee te kunnen blijven doen. Maar je vaste lasten blijven wel hetzelfde. ’t Is gewoon een nachtmerrie”. Ze neemt nog een flinke slok van haar droge witte wijn en staart naar haar glas. Ze zucht. “Ik zal blij zijn als die crisis voorbij is.”
Het voelt zo tegennatuurlijk. Je wilt de beste zijn, maar toch vraag je om minder ‘waardering.’ Je gaat je tarieven verlagen….. om te kunnen overleven. Ik weet dat ze een echte kanjer is in haar werk. Het zit me niet lekker. Je bent professioneel, dan vraag je ook een professioneel tarief. Je bent immers onderscheidend ten opzichte van de standaard. Je bent goed opgeleid, hebt veel ervaring. Dat mag beloond worden.
Ik herinner me het nog heel goed. Toen wij als landelijk leverancier van directiechauffeurs enkele jaren geleden onze tarieven verlaagden (omdat we 15 jaar bestonden), volgden alle concurrenten direct ons voorbeeld. Geen slimme zet, zo bleek achteraf. Onze cliënten concludeerden dat we het dus ook voor minder konden doen. En geef ze eens ongelijk.
De markt wordt nog steeds prijstechnisch geleid. De laagste prijzen worden tegen onze service en kwaliteit uitgespeeld. En dan verlies je wel eens een opdracht aan een partij die goedkoper levert. Maar een prijsvechter kan niet investeren in kwaliteit en onderscheidend vermogen. Het geld moet ergens verdiend worden. Investeringen zijn door dergelijke partijen niet op te brengen waardoor een achterstand ontstaat (al lijkt het in eerste instantie onzichtbaar). Mijn ervaring is dat de klant het soms wel even probeert met die andere partij maar vaak toch weer terug komt omdat hij ontevreden is over de geleverde diensten.
Als ondernemer laat ik nu dus klanten gaan die op korting uit zijn. Echte kwaliteit heeft nu eenmaal een prijs. Ik moet natuurlijk wel in staat zijn om de markt uit te leggen waarin ik onderscheidend ben. Daar zitten belangrijke leidmotieven (wat drijft/motiveert die opdrachtgever?). Accuratesse, flexibiliteit, vakkundig. Je moet jezelf natuurlijk wel kunnen ‘verkopen’…. Zit daar niet juist het pijnpunt bij veel topsecretaresses? Maak onderscheid binnen het vak en doe alleen zaken met partijen die in jou die kwaliteit herkennen.
In deze tijd is de omzet flink minder. Daar kunnen we niets aan veranderen. Ook niet door onze tarieven te verlagen. Dan loop je direct de komende jaren omzet mis. Want prijzen verhogen gaat niet zo gemakkelijk… In alle glorie kun je onderscheidend blijven door te investeren in je eigen welzijn en kwaliteiten. Daar wordt de klant ook beter van. Dan is het nog maar een kwestie van geduld hebben en hard doorwerken. Wedden dat het dan juist goed komt met die professional? En de prijsvechter blijft zwoegen voor zijn vergoeding. Omdat deze klanten aantrekt die het laagste tarief als leidmotief hebben.
Is dát nu juist geen nachtmerrie?
Paul Brussaard Bec.
Paul Brussaard is sinds 1990 ondernemer en is oprichter en CEO van Brussaard Company Group actief in Nederland Belgie en Duitsland. Deze ondernemingen richten zich op het werven, selecteren, opleiden en detacheren van (gecertificeerde) directiechauffeurs.
http://www.brussaard.nl/
Een gesprek tijdens de afsluitende borrel van de Pro Assistance Rally waar ik namens Brussaard Chauffeursdiensten een prijs mocht uitreiken.
“Het is niet gemakkelijk opdrachtgevers te vinden…..ik ga mijn prijzen maar verlagen,” hoor ik een ZZP Professional verzuchten. “Als kleine zelfstandige sta je in deze tijd met je rug tegen de muur. Je moet je tarieven wel bijstellen om mee te kunnen blijven doen. Maar je vaste lasten blijven wel hetzelfde. ’t Is gewoon een nachtmerrie”. Ze neemt nog een flinke slok van haar droge witte wijn en staart naar haar glas. Ze zucht. “Ik zal blij zijn als die crisis voorbij is.”
Het voelt zo tegennatuurlijk. Je wilt de beste zijn, maar toch vraag je om minder ‘waardering.’ Je gaat je tarieven verlagen….. om te kunnen overleven. Ik weet dat ze een echte kanjer is in haar werk. Het zit me niet lekker. Je bent professioneel, dan vraag je ook een professioneel tarief. Je bent immers onderscheidend ten opzichte van de standaard. Je bent goed opgeleid, hebt veel ervaring. Dat mag beloond worden.
Ik herinner me het nog heel goed. Toen wij als landelijk leverancier van directiechauffeurs enkele jaren geleden onze tarieven verlaagden (omdat we 15 jaar bestonden), volgden alle concurrenten direct ons voorbeeld. Geen slimme zet, zo bleek achteraf. Onze cliënten concludeerden dat we het dus ook voor minder konden doen. En geef ze eens ongelijk.
De markt wordt nog steeds prijstechnisch geleid. De laagste prijzen worden tegen onze service en kwaliteit uitgespeeld. En dan verlies je wel eens een opdracht aan een partij die goedkoper levert. Maar een prijsvechter kan niet investeren in kwaliteit en onderscheidend vermogen. Het geld moet ergens verdiend worden. Investeringen zijn door dergelijke partijen niet op te brengen waardoor een achterstand ontstaat (al lijkt het in eerste instantie onzichtbaar). Mijn ervaring is dat de klant het soms wel even probeert met die andere partij maar vaak toch weer terug komt omdat hij ontevreden is over de geleverde diensten.
Als ondernemer laat ik nu dus klanten gaan die op korting uit zijn. Echte kwaliteit heeft nu eenmaal een prijs. Ik moet natuurlijk wel in staat zijn om de markt uit te leggen waarin ik onderscheidend ben. Daar zitten belangrijke leidmotieven (wat drijft/motiveert die opdrachtgever?). Accuratesse, flexibiliteit, vakkundig. Je moet jezelf natuurlijk wel kunnen ‘verkopen’…. Zit daar niet juist het pijnpunt bij veel topsecretaresses? Maak onderscheid binnen het vak en doe alleen zaken met partijen die in jou die kwaliteit herkennen.
In deze tijd is de omzet flink minder. Daar kunnen we niets aan veranderen. Ook niet door onze tarieven te verlagen. Dan loop je direct de komende jaren omzet mis. Want prijzen verhogen gaat niet zo gemakkelijk… In alle glorie kun je onderscheidend blijven door te investeren in je eigen welzijn en kwaliteiten. Daar wordt de klant ook beter van. Dan is het nog maar een kwestie van geduld hebben en hard doorwerken. Wedden dat het dan juist goed komt met die professional? En de prijsvechter blijft zwoegen voor zijn vergoeding. Omdat deze klanten aantrekt die het laagste tarief als leidmotief hebben.
Is dát nu juist geen nachtmerrie?
Paul Brussaard Bec.
Paul Brussaard is sinds 1990 ondernemer en is oprichter en CEO van Brussaard Company Group actief in Nederland Belgie en Duitsland. Deze ondernemingen richten zich op het werven, selecteren, opleiden en detacheren van (gecertificeerde) directiechauffeurs.
http://www.brussaard.nl/
Abonneren op:
Posts (Atom)