Made in Germany

We hebben het voor elkaar! Ons nieuwe hoofdkantoor van Bruseco in Duitsland is per 1 januari 2010 opgeleverd. We beschikken nu over ruim 300 m2 kantoorruimte in Osnabruck (3 etages). Vlak voor de Kerstdagen heb ik het contract ondertekend. Moe maar voldaan kwam ik terug in Nederland... het is nog nauwelijks te bevatten... na veel onderhandelen, puzzelen en vergaderen wordt een stukje droom nu werkelijkheid.

Het nieuwe hoofdkantoor van Bruseco ligt in hartje Osnabruck. Gelegen tussen Enschede en Hannover (A1 richting Berlijn) met een vliegveld in de buurt. Vanaf daar vlieg je gemakkelijk naar andere steden in Duitsland. Bruseco instructeurs en kandidaten kunnen straks ook blijven overnachten op de Bruseco Akademie. We hebben vier trainingsruimtes, eigen keukens, galerijen voor onze prachtige schilderijen en een tuin van ruim 100 meter lang!

Op 1 mei wordt de Bruseco Akademie officieel geopend. Dan ben ik precies 20 jaar geleden als student Heao en zelfstandig ondernemer gestart in Eindhoven. 1 Mei is dus voor mijn een bijzondere dag. Mijn dochter Lisa zal het Duitse kantoor officieel openen, als erfgename en toekomstig directrice, ha,ha,ha!

In Duitsland zal de vakopleiding directiechauffeur gemiddeld drie weken gaan duren. Naast de aandacht voor rijvaardigheid zal er intensief aandacht worden gegeven aan aspecten als discretie, integriteit, Engels, klantkunde, zelfkennis, sociale vaardigheden en tafelmanieren. Daarna wordt gedurende een volledige week de rijvaardigheid getraind. En, alle trainingen zijn officieel DEKRA D1 gecertificeerd.

Het jaar 2010 wordt het jaar van de waarheid. We gaan nu stapsgewijs 14 instructeurs werven en 14 instructievoertuigen inkopen...

Volgende week vlieg ik naar Berlijn om met een zeer grote afnemer te praten over het inzetten van Dekra D1 gecertificeerde directiechauffeurs voor diverse ondernemingen in geheel Duitsland. Deze partij is niet de enige die interesse heeft getoond in ons product. Ook Leipzig, Hamburg en Hannover staan op de agenda. Ook daar zitten werkgevers die graag zaken met Bruseco willen doen.

We vliegen in volle vaart het nieuwe jaar in. Mijn hersenen maken overuren, vaak ten koste van mijn nachtrust. Volgende week komt er een DEKRA delegatie naar Nederland om te beoordelen of de Nederlandse Bruseco D1 certficaten ook Internationaal erkend mogen worden. Dat zou een prachtige doorbraak zijn...

Over werk hebben we niet te klagen. In 2009 zijn we 300% gegroeid. Bruseco Nederland is tot eind februari 2010 al volgeboekt met opleidingen. Overal verschijnen weer vacatures bij onze dochteronderneming Brussaard Chauffeursdiensten....alle hens aan dek!

Ons vertrek naar Duitsland als gezin is niet meer tegen te houden. We houden hierbij rekening met onze dochter Lisa en haar school. De kans is groot dat wij dit jaar met kerst al in Duitsland wonen. We gaan nu concreet naar een huis zoeken. Maar het kan ook begin 2011 worden. We zien het wel. In ieder geval heb ik mijn eigen onderkomen op ons hoofdkantoor. Geen hotel in en uit meer.

We gaan nu onze Academie aan de Bohmterstrasse in Osnabruck helemaal inrichten als trainingscentrum. De inschatting is dat de markt nog twee jaar voor ons blijft aantrekken en dat het daarna fors minder wordt. Kijk, daar moet je nu mee aan de slag...nu zaaien en oogsten.

Op dit moment verblijf ik doorgaans drie dagen per week in Duitsland. Een flink offer voor mijn gezin. Maar gelukkig staat mijn vrouw er volledig achter. Zo kan ik weer echt ondernemer zijn, in een fantastisch groot land met vele kansen....het moet nu gaan gebeuren...het wordt top!

Paul Brussaard

www.bruseco.eu

CCV Watte?

“Ja hoor eens meneer Brussaard; ik ben twintig jaar directiechauffeur geweest… en dan moet ik nu nog één of andere opleiding volgen voor directiechauffeur? Mij hoeven ze niets meer te vertellen hoor. Ik weet toch hoe het werkt.” Ik laat de man even uitrazen. Ik zie het wel vaker: mannen met ervaring, al jaren in het vak, willen er niet meer aan. Ze hebben voor de top van het bedrijfsleven gereden... en vinden dat niemand hen meer iets kan leren. De opleiding legt de lat voor hen gewoon te hoog.

Geduldig leg ik de man uit dat bij sollicitaties het CCV-D certificaat tegenwoordig een minimale eis is. Deze eisen staan standaard vermeld bij de openbare aanbestedingen en steeds meer concerndirecties en Raden van Bestuur eisen het certificaat van bekwaamheid, ook voor tijdelijke functies. Wil je serieus aan de slag als directiechauffeur, dan moet je je onderscheiden van de rest. Met het CCV-D certificaat toon je aan dat je aan de hedendaagse eisen van een directiechauffeur voldoet. Verbaast reageert de man: "Het CCV watte?" Ik leg hem uit dat het CCV een onderdeel is van het CBR en zorgdraagt voor specifieke vaardigheidsbewijzen voor taxichauffeurs, buschauffeurs én directiechauffeurs. "Ach meneer, ik hoef nog maar vier jaar te werken… dan ga ik met pensioen. Ik vind het allemaal maar zonde van het geld. Die laatste jaren kan ik ook wel zonder dat certificaat," houdt de man vol. Tja, geef hem eens ongelijk.

Jaren ben ik bezig geweest met de vraag of het geven van opleidingen voor directiechauffeurs zinvol is. Of dit tot de missie van Brussaard behoort. En, hoe we zo'n opleiding dan zouden moeten vormgeven. Ik ben in 1990 met Brussaard gestart. Internet bestond toen nog niet, topmannen waren goed afgeschermd omdat ze gewoon minder gemakkelijk te traceren waren. Ze kwamen als persoon ook minder in de publiciteit. Tegenwoordig staan diezelfde topmannen onder grote druk van het moeten presteren. Overvolle agenda's en te weinig tijd. Ze zijn onmisbaar geworden voor de onderneming die 24 uur per dag, 7 dagen in de week doorgaat. Vorige week sprak ik weer een cliënt. Hij was door tegenvallende resultaten gedwongen om 85 mensen te ontslaan. Of dat geen impact heeft...

Het gebruik van een directiechauffeur is gelukkig inmiddels volledig geaccepteerd en wordt beschouwd als een must voor de drukbezette topman of topvrouw. Daar is geen discussie meer over nodig. Iedere calculerende inkoper kan dat gemakkelijk uitrekenen. En dan heb ik het niet alleen over het voordeel dat een chauffeur aan werktijd kan opleveren. Een chauffeur is immers meer dan een man die je van A naar B rijdt. Alles draait om veiligheid en vertrouwen.

Ik leg de man uit dat de tijden veranderd zijn. “Waarom dient een taxichauffeur, die willekeurige mensen in zijn auto vervoert over een certificaat te beschikken? En waarom zou het beroep van directiechauffeur vogelvrij zijn, terwijl deze man of vrouw een topman rijdt, zijn pincodes weet, de huissleutel op zak heeft en discreet dient om te gaan met alles wat hij of zij hoort in de wagen?”

Het gesprek valt stil. Na enig gesputter komt de man over de brug: “Tja, meneer Brussaard, ik weet het eigenlijk wel. Maar het is moeilijk als je al zo lang directiechauffeur bent." Ik vertel hem dat het geen kwaad kan als er eens goed naar zijn vaardigheden wordt gekeken. Ingesleten gewoontes merk je immers zelf niet op. En als je echt de beste wilt zijn, dan moet je je blijven ontwikkelen. "Eigenlijk heeft u wel gelijk," verzucht de man. "Als ik goed mee wil draaien die laatste jaren, dan moet ik met mijn tijd meegaan." Ik beloof hem dat wij ervoor gaan zorgen dat hij glansrijk de opleiding gaat halen. Enige inzet is hiervoor natuurlijk wel vereist, want een gemakkelijke training is het zeker niet. Dan kan hij misschien weer aan de slag als ZZP'er (Zelfstandige Zonder Personeel). Ik introduceer hem graag bij een onderneming voor limousinevervoer waar we veel zaken mee doen. Iedereen blij...

In deze roerige tijden is alleen nog plaats voor de allerbeste chauffeurs. Alleen die gaan door naar de volgende ronde.

Paul Brussaard