Geld verdienen met hoffelijkheid...als vakmanschap!

2012 staat in het teken van hoffelijkheid. We moeten weer terug naar de oude normen en waarden.

Het valt me op dat er in Nederland niet veel hoffelijkheid meer te vinden is. Er wordt alleen gedacht aan het eigen voordeel. What´s in it for me? In Duitsland zie ik vaker mensen die weten wat hoffelijkheid inhoudt. In het verkeer bijvoorbeeld. Snelle automobilisten worden voorgelaten door langzame rijders die in willen halen. "Gaat u maar voor, want u heeft haast", is hier de gedachte. De Nederlander denk: we zijn allemaal gelijk en als jij zo´n haast hebt dan wacht je maar even tot ik met 90 km per uur die vrachtwagen heb ingehaald. Kent u die commercial nog over ´het korte lontje´? Het omschrijft exact wat ik bedoel.

Maar ook op andere vlakken is de hoffelijkheid vaak ver te zoeken. De deur voor iemand openhouden, iemand voor laten in de lift, met twee woorden spreken....het is eigenlijk heel simpel.

De Van Dale omschrijft de term hoffelijkheid als volgt:

Beschaafd, beleefd,

Wat is ´beschaafd´? Let op:
Niet meer in een onontwikkelde natuurstaat verkerend, welopgevoed.

En bij ´beleefd´ staat het volgende genoteerd: 
Met goede manieren: voorkomend...


We kunnen op basis van deze omschrijvingen dus vaststellen dat veel mensen onontwikkeld zijn, onopgevoed en geen goede manieren kennen. We zijn met z´n allen niet voorkomend. Wow!

Ik ben al 22 jaar een voorvechter van normen en waarden en van hoffelijkheid. Want het gaat verder.
Het betekent niet alleen dat je normen en waarden moet leren en deze daadwerkelijk toe moet passen. Het gaat ook om leren vooruit te denken, met aandacht voor het belang van die ander. Met hoffelijk gaat het erom die ander te behagen waardoor die ander ook positieve aandacht aan mij terug schenkt. Dáár gaat het uiteindelijk om. Oprechte aandacht geven is aandacht krijgen.En dat leidt weer tot succes.

Toch zie ik het vaak anders: we zijn allemaal steeds meer naar binnen gekeerd aan het raken. We hebben ons hoofd vol van onszelf, onze eigen problemen en ons eigen belang. De wereld verhardt. Met de hedendaagse politieke moraal voorop! Over onontwikkeld gesproken...

Ik ben er eerlijk gezegd wel trots op dat mijn onderneming ruim 22 jaar bestaat, mede doordat zij hoffelijkheid altijd hoog in het vaandel heeft gehad. De nieuwe generatie ondernemers binnen mijn vakgebied hebben vaak geen idee wat ze met hoffelijkheid aanmoeten. Ze kennen het niet. Het kost moeite om nieuwe generaties hiermee te bezielen, te inspireren. Integendeel. Ik word soms juist aangevallen wanneer ik netjes en hoffelijk blijf bij een conflict. Dan krijg ik verwijten en oordelen te horen, word ik gestalkt. Omdat Jantje zijn zin niet krijgt.

Weet u dat de armste mensen op aarde vaak hoffelijker zijn dan de rijke Westerlingen?

Ik heb het zelf ervaren tijdens mijn wereldreis per landrover in 2004. Ik heb in die zes maanden zoveel warmte, medeleven en hoffelijkheid aangetroffen in de nog onderontwikkelde delen van landen als China, Tibet, Nepal India...en zelfs in het Midden Oosten zoals Jemen.

Verbinding tussen mensen begint met openstaan voor elkaar. Oprecht naar elkaar luisteren en aanvoelen wat die ander bedoelt. Iets over hebben voor de ander.

Als opleider van directiechauffeurs zijn we bij Bruseco dagelijks bezig met dit geweldige thema. Het is daarom, mede dankzij Bruseco, ook een onderdeel van het CCV-D examen en terecht! Netjes het portier openhouden, met twee woorden spreken, U zeggen, een paraplu gebruiken als het regent (en dan niet voor uzelf natuurlijk!).. ga zo maar door. Brussaard en Bruseco zijn door hoffelijkheid groot geworden!


Neem dit thema ook over voor 2012!

Word lid van de Facebookpagina:"Ik ben hoffelijk" en kom met leuke voorbeelden waarmee u hoffelijk kunt zijn of hoffelijk bejegend bent door anderen. Bezoek nu: Ik ben hoffelijk!

Inspireer elkaar om hoffelijker om te gaan met mensen uit uw omgeving, zoals onze opa's en oma's nog deden. Laten we die hoffelijkheid weer terugbrengen in ons werk en privé leven. Elke dag. Omdat het plezierig is en u veel oplevert. Omdat het charmeert en de ander complimenteert. Omdat u dan weer kunt groeien...


Paul Brussaard

Ondernemen als natuurwet?

Lange wandelingen inspireren mij, als ondernemer, telkens weer tot ontwikkelen van nieuwe overlevingsstrategieen.

Als ondernemer in drie landen, heb ik vele kaarten op mijn hand waarmee ik het vak en de opleidingen van directiechauffeur gepassioneerd verder kan uitbouwen, ook in deze economisch lastige tijden. Ik zoek nu vooral synergie met mede-ondernemers, met mijn cliënten en directiechauffeurs. In de verbinding ligt het antwoord; samen werken. Hierdoor ontstaan mogelijkheden en dienstvormen die vernieuwend en verfrissend zijn. De oude huls afschudden en plaats inruimen voor nieuw denken. We maken daarover binnen enkele maanden meer bekend.

Nieuw denken, uitdagingen durfen aangaan, kansen creeeren, en van de uitkomsten zoveel mogelijk mensen mee laten profiteren. Een echte ondernemer denkt altijd buiten de kaders, heeft die vrijheid ook nodig. Het zit in zijn natuur. Ik ben echter van mening dat er iets mis is met de organisatie van de maatschappij. de manier waarop invulling geven aan liberalisme of kapitalisme is veranderd. De rol van de ondernemer als liberaal wordt vandaag de dag dramatisch onderschat door politieke bestuurders en de maatschappij. Daarmee wordt een belangrijke natuurwet getart.

Ik pleit er voor om het ondernemerschap weer in de puurste vorm te zien. We moeten dit weer terugbrengen naar de basis: vruchten voortbrengen.
Kijk eens naar buiten, naar de bomen die momenteel hun blad verliezen. De bomen die ieder jaar weer vruchten voortbrengen, verliezen nu hun bladeren als overlevingsstrategie. Ze volgroeien in de zomer, doen hun werk optimaal (brengen vruchten voort en produceren zuurstof) en verliezen in de herfst hun blad. Deze bladeren komen op de grond terecht waardoor de grond vruchtbaar wordt. Zo voedt de boom zijn directe omgeving op alle fronten. Sterker nog: de omgeving is volledig afhankelijk van de boom geworden. Dieren en planten leven van de bomen, hun vruchten en de bescherming die zij bieden.

Doordat de bladeren op de grond vallen, ontstaan paddestoelen en andere mee-profiteurs. Die leven van het oude blad en de ongebruikte vruchten.

In onze eigen maatschappij zijn de bomen ook een metafoor voor ondernemers. In onze menselijke "natuur" zijn we volkomen afhankelijk geworden van ondernemingen en ondernemers. Zonder ondernemers is de mens onmogelijk in staat zich te ontwikkelen of te overleven. De ondernemer plant vruchten voort, onderneemt actie, loopt risico om verder te groeien, loopt voorop, stoot zijn of haar neus..steekt zijn of haar hoofd boven het keurige maaiveld uit.

Ondernemers maken in hun voortrekkersrol ook vier seizoenen mee. Zo zitten we nu in de herfst. De profiteurs (paddestoelen, parasieten) zijn de vakbonden en de politiek. Als zwammen maken ze het ondernemen lastig; ze bemoeien zich overal mee, waardoor de boom niet optimaal kan groeien en vruchten kan voortbrengen. Wetgeving, regelgeving, administratieve druk, belastingen en een duur paddestoelenapparaat worden echter wel allemaal betaald door die ondernemer! Die leven van het blad van de boom. Oftewel: de ondernemer voedt zijn eigen vijand.

Paddestoelen worden geen bomen, maar zijn blijven profiteurs. Ze zijn er om rotzooi op te ruimen en humus te produceren. Ze kunnen zelfs giftig zijn ondanks het feit dat ze er van de buitenkant soms heel mooi uitzien.

Na 3,5 jaar herfst (van 2008 tot en met 2011) breekt  in 2012 de winter aan. De sterke bomen blijven overeind en verliezen blad, mits zij ondersteuning krijgen van de zwammen. Om daarna weer in de lente te komen, waarna de zomer weer volgt voor 3,5 jaar. Een cyclus van groeien, bloeien, vrucht voortbrengen, afsterven...en daar gedijt een ieder in mee.

Die bomen, de ondernemers, moeten juist nu alle ruimte krijgen om blad te verliezen (inkrimpen, reorganiseren, automatiseren, nieuwe effectieve communicatie inzetten, oud verstokte bestuurders met pensioen sturen, versoepeling ontslagrecht).

Wij moeten ook in onze wereld de natuurwetten haar gang laten gaan en deze juist ondersteunen. Om straks weer de vruchten met zijn allen ervan te kunnen plukken. We gaan via de herst naar de winter (ja, het wordt nog erger) om daarna weer te kunnen bloeien in de lente. En daarin speelt de ondernemer de hoofdrol.

Wel op één voorwaarde: samenwerken, samenwerken en synergie zoeken met elkaar. Want dan laten we de natuurwetten in stand en hoeven we daartegen in ieder geval niet te vechten. Want dat winnen we nooit.

De natuur overwint.

Paul Brussaard

Als ondernemer back to the basics...

Het is juist nu een fascinerende tijd voor ondernemers. Ongekende gebeurtenissen zoals het volwassen worden van de Europese politiek (nu wordt het Europese model werkelijk getest), de dubbeldip, de terughoudendheid van banken, de opkomst van privaat kapitaal en de druk op de aandelenkoersen en de daaraan verbonden gevolgen voor pensioenen, maken het er niet gemakkelijker op. Iedereen voelt nu die onzekerheid. Werkgevers, werknemers en ondernemers.
En als ik zo de beelden bekijk van wat er nu in Griekenland gebeurt, dan realiseer ik me hoe onmachtig je je als mens kan voelen in het toch rijke westen.

Ik vraag me werkelijk af wie nu beter af is in Nederland: de ondernemer of de werknemer. Ik heb hier de laatste maanden veel over nageacht en met andere ondernemers over gesproken.
Ik denk dat de werknemer meer zorgeloos in het leven kan staan dan de ondernemer. Er is een sociaal vangnet, juridische bescherming en altijd wel een instantie om op terug te vallen bij bijvoorbeeld ziekte. De werkgever wordt gezien als instituut en sterke partij. Dat is ineens geen mens. De ondernemer wordt in mijn ogen alleen gehouden aan verplichtingen. Die heeft geen rechten. En het lijkt net of het bij de werknemer andersom is.

Dit vraagt natuurlijk om een toelichting: De ondernemer kan niet ziek zijn, krijgt geen uitkering bij werkloosheid, moet de onderneming financieren met zijn prive geld (want de banken willen niet) en knoopt zichzelf op aan betalingsverplichtingen jegens werknemers en belastingdienst. Daar valt niet mee te onderhandelen. De ondernemer moet accountants uit eigen zak betalen, moet zelf advocaten bekostigen en ondertussen moet de ondernemer nieuwe opdrachtgevers blijven scoren om zo de rekeningen te kunnen betalen. De ondernemer moet alle wetten uit zijn hoofd kennen, ieder personeel behoeden voor burn out, personeel motiveren, Algemene Voorwaarden waterdicht maken, Personeelsplannen maken etc. etc. De ondernemer moet alles kunnen, weten, regelen, navragen, indienen,  omzet scoren, kosten beheersen, financiele administraties voeren, wetgevingen naleven...en ga zo maar door.

De ondernemer wordt, zo blijkt steeds weer, puur als werkgever gezien en wordt ook daarop aangesproken. Niks menselijks aan, die werkgever. Alleen principes gelden.

En de werknemer krijgt ondertussen alle bescherming. Ontvangt iedere maand salaris, krijgt daar bovenop nog pensioen, ontvangt vakantiegeld, krijgt allerlei toeslagen of subsidies en bij werkloosheid eerst ontslagbescherming en daarna een uitkering.

Het voelt soms wel heel alleen als ondernemer.

Ik prijs me gelukkig dat ik vele ondernemers ken waarmee is kan sparren.  Ik ben via de NCD (Nederlands Centrum van Directeuren en Commissarissen) veel in contact met collega ondernemers die allen op hun beurt geraakt worden door het werkgeverschap in moeilijke tijden. Ondernemerschap zou vrijheid betekenen.... dat is inmiddels flauwekul gebleken. Ondernemerschap heeft niets meer met vrijheid te maken.

Of er voordelen aan ondernemerschap zitten? Ja, als ondernemer kan je keuzes maken om dingen in gang te zetten of na te laten. In goede tijden kan er goed verdiend worden en de onderneming weer reserves opbouwen. Dan voelt het allemaal minder zwaar aan. Maar ja, als er weer geld verdiend wordt weet iedereen die ondernemer weer te vinden: dan gaat de vennootschapbelasting weer omhoog, eisen werknemers meer salaris of toeslagen en ontstaat weer meer concurrentie waardoor de tarieven onder druk blijven staan.

Je moet eigenlijk wel heel dom zijn om ondernemer te willen zijn.

Als ondernemer verkeer ik gelukkig in goed gezelschap waarmee ik poog mezelf verder te ontwikkelen. Samen met andere ondernemers sparren binnen het selecte gezelschap van de NCD Duitsland biedt me houvast. Je kunt er nu niet meer alleen voor staan. Dit moet je ook niet meer willen. Een goede vriendin van me adviseerde is laatst om de - ondernemershuillijn- op te richten. Een plek waar de ondernemer even kan uithuilen.

Hoe ik hierin staat als ondernemer?
Ook ben ik als ondernemer in gesprek met strategische organisaties om zo weer mijn ondernemerschap terug te krijgen. Werkgeverszaken horen niet thuis bij de ondernemer. De ondernemer moet nieuwe markten veroveren, opdrachtgevers bedienen en klanttevredenheid scoren. Meerwaarde bieden en onderscheid bieden. Managers kunnen dat proces ondersteunen als je maar groot genoeg bent. Ik ben daarom voornemens om de werkgeverszaken over te gaan dragen in 2012.

Als de ondernemer teveel manager is, groeit de onderneming niet. Als hij teveel en te succesvol onderneemt moet hij manager worden en alles blijven controleren. Alle theoretische modellen ten spijt, de praktijk is op dit punt voor mij 21 jaar weerbarstig gebleken.

De kansen die dit biedt is dat ik als ondernemer weer op basis van synergie zaken doe. Win win voor beiden. Ik word weer creatief en weet de waarde van het zorgvuldig opgebouwde netwerk weer in te schatten. De huidige ontwikkelingen laten je weer anders tegen zaken aan kijken. Hierdoor wordt het glazen plafond doorbroken en ontstaan nieuwe mogelijkheden. Dat is het voordeel van deze lastige tijden. Ondernemers, leiders en managers worden nu beproefd en de sterken blijven over. De jongens onderscheiden zich van de mannen.

Voor ieder individu, werknemer of werkgever geldt dat alles anders wordt. Niet gemakkelijker. Maar tegelijkertijd levert dit veel op voor de nieuwe vorm van ondernemerschap: samenwerken, bezieling en enige nedrigheid. Want daar was ooit ook de groei mee begonnen. We gaan weer terug naar die pure basis van ondernemerschap. Dienen en dan verdienen.

En dat geldt voor werknemers en werkgevers. De klant centraal stellen en optima forma diensten verlenen. Daar staat Brussaard voor.

Eigenlijk is dat heel fascinerend en boeiend om mee te maken. Het maakt de geest weer rijper.

Misschien was dat die drijfveer voor ondernemerschap?

Laten we het juk afgooien van alle luxe en gewoontes , ingeslopen patronen, vaste denkwijzen en opnieuw met elkaar in verwondering kijken naar deze vernieuwing. Want 1 ding is zeker: van iedereen wordt nu ondernemerschap verwacht. Door werknemer en werkgever.

Back to the Basics

Paul Brussaard

400% groei in 5 jaar

Kijk dat is nog eens een ambitiestatement. 400% groei in 5 jaar. Als ondernemer moet je doelen stellen, want zonder kompaskoers gaat het schip alle kanten op.

Het is een lastige tijd voor iedereen. Of je nu in dienst bent, of een eigen onderneming moet runnen als DGA of Directeur of CEO. Na bestudering van strategische stukken van een grote bank, kan ik niet ook niet anders concluderen dat het ook nooit meer goed komt. Alles is veranderd. Maak je borst maar nat, zeg ik dan tegen mezelf in de spiegel.

Ondernemen is loodzwaar in deze dagen om drie redenen:

1. De economische recessie duurt veel langer dan verwacht. Die dubbeldip is er hoor, maakt u zich maar geen zorgen. We roepen het alleen niet.
2. De reserves van mkb ondernemingen raken op. De ondernemer gaat de rekening betalen van het onmogelijke arbeidsrecht om personeel flexibel te laten afvloeien in het belang van het voortbestaan van de onderneming.
3. Debiteuren betalen later hun rekening (inclusief de overheid!) en banken zijn niet thuis om investeringen mede te financieren of kredieten beschikbaar te stellen.

En dan nog hopen dat je niet in een echtscheidingsprocedure beland (zoals enkele collega DGA´s)...dan is het leed niet meer te overzien. Niet alleen op financieel vlak, maar ook op emotioneel vlak.

Leiderschap gevraagd!

Laatst was ik op de inspirerende bijeenkomst van het NCD in Kijkduin. En daar durfde de nieuwbakken voorzitter van MKB Nederland (Biesheuvel) te beweren dat hij (en daarmee Nederland) trots mag zijn op het lage werkloosheidspercentage van 4%. Duitsland had maar liefst 7% werkloosheid, vertelde hij daar trots en met een zweem van minachting richting onze oosterburen...(alsof hij het zelf had bereikt...).

Hij vergat even het verborgen leed van juist zijn leden. Dat DGA´s eigen pensioenvoorzieningen moeten aanspreken om vakantiegeld uit te kunnen betalen aan personeel dat gewoon vier weken op vakantie gaat (en de DGA niet, want die kan niet weg) en dat personeel bijna onmogelijk ontslagen kan worden als de omzet terugvalt. Met dank aan de politiek en MKB Nederland. Heer Biesheuvel! Foei.

Nu was uw voorganger Loek Hermans al niks (ik wilde ooit zijn baan), nu begin ik ook bij uw ambities ernstig te twijfelen. U maakt in ieder geval een valse start. Mag ik u uitnodigen om het snel eens opnieuw te doen bij het NCD?
Geachte heer Biesheuvel, komt u snel eens terug en luister naar uw doelgroep.

Conclusie voor alle toehoorders: Laten we er nog steeds vanuit gaan dat onze belangenhartigers in de politiek kul verkopen. En dat we daar onze hoop niet op hoeven te vestigen (nog even los van alle tegenwerking die we als ondernemers krijgen in de vorm van nieuwe wetgeving en regelgeving).

We pakken zelf de zakdoek op.

Zet nieuwe kaarten in als ondernemer. Denk out of the box. Neem stappen die u nog nooit heeft genomen. Want anders blijft u met de rug tegen de muur staan.

BV Nederland gaat u niet helpen.

U zult het toch zelf moeten doen.

Als ondernemer neem ik ook het heft in eigen hand. Ik ontdek na 21 jaar ondernemerschap nieuwe markten met nieuwe kansen. Want oud is uit.

Via deze Blog houd ik u graag op de hoogte van de ontwikkelingen binnen de Brussaard Company Group en haar groeiambities in deze onmogelijke tijden.

Wij gaan met ons team van gedreven mensen de omgekeerde beweging maken: we halen het beste eruit wat erin zit en gaan voor forse strategische groei.

Dit vraagt creativiteit en gedurfd denken. Om professionaliteit, strategie en steun. Steun van iedere betrokkene, fan, informal investor, leverancier, partner, medewerker en klant.

Operatie stofwolk is aan de gang. De kompaskoers gezet!

400% groei in 5 jaar. Omdat het weer leuk moet worden.

Paul Brussaard

Duitsland snapt beter hoe de EU werkt

Omdat Duitsland mij zo bezighoudt (omdat ik er naar geemigreerd ben), deze keer een waardevolle en interessante bijdrage van Marja Verburg via www.duitslandweb.nl.

Duitslandexpert Jürgens over verschillen in Europese integratie

Nederlanders zijn negatiever over Europa dan Duitsers. De zwakkere werking van de Nederlandse grondwet draagt daaraan bij, zegt Hanco Jürgens van het Duitsland Instituut. Hij organiseert op 24 en 25 februari samen met het Montesquieu Instituut het symposium ‘Consitutional Perspectives on European integration’. “Duitsland heeft met het Constitutioneel Hof een ventiel voor ontevreden burgers. Nederland heeft niets.”

Uit Europese onderzoeken blijkt steeds weer dat Nederlanders veel ontevredener zijn over de Europese Unie dan Duitsers. Hoe komt dat?

Jürgens: “Dat heeft verschillende oorzaken. Het heeft te maken met de ligging van beide landen. Duitsland is een groot land midden in Europa en speelt een centrale rol in het Europese beleid. Wij waren ooit een van de zes Europese landen en zijn nu een van de 27. Wij hebben het gevoel dat we steeds achter de feiten aanlopen.”

Waarom hebben wij dat gevoel?

“Dat heeft onder meer met de grondwet te maken en met de verschillende politieke systemen van beide landen. De Nederlandse grondwet heeft een zwakkere werking dan de Duitse. Je kunt er juridisch nauwelijks een beroep op doen. Europa wordt in de Nederlandse grondwet niet eens genoemd. In de Duitse grondwet wordt in artikel 23 de verhouding tussen Duitsland en Europa geregeld. Dat artikel is na het Verdrag van Maastricht in 1992 in de Duitse grondwet opgenomen.

Maar minstens zo belangrijk: Duitsland heeft een Constitutioneel Hof, het Bundesverfassungsgericht. Dat kan Europese wetgeving toetsen aan de grondwet. In Nederland kan dat niet. Bij ons heeft de grondwet een andere status, het is meer een set van principes. In Duitsland kan iedere burger naar de rechter stappen als hij het met de wetgeving, ook de Europese wetgeving, niet eens is.”

Doen de Duitsers dat ook?

“Ja. Meestal doen ze dat dan met een grote groep en zijn het bijvoorbeeld hoogleraren die het voortouw nemen. Maar ook gewone burgers dienen klachten in bij het Constitutioneel Hof. Daarmee werkt het als een soort ventiel voor critici van het Europese beleid.

Zo was het Bundesverfassungsgericht kritisch over het Verdrag van Lissabon. Dat verdrag moet de besluitvorming in Europa slagvaardiger maken waardoor landen hun bevoegdheden makkelijker overdragen aan de EU. Ook op terreinen waarop de lidstaten gewend zijn zelf te besluiten, zoals bijvoorbeeld euthanasie. Het Constitutioneel Hof heeft daarom bepaald dat de Bondsdag en de Bondsraad zélf mogen beslissen wanneer ze soevereiniteit aan Europa overdragen. Zo zijn de rechten van het Duitse parlement beter gegarandeerd. Daarom moet kanselier Merkel haar Europese beleid altijd eerst met het parlement overleggen voordat ze het in Brussel voorstelt.”

In Nederland is dat niet zo?

“Nee. En Nederlanders kunnen nergens over Europa klagen. Daarom leeft hier sterk het idee dat we er niets over te zeggen hebben en ze in Brussel maar over ons kunnen beslissen.”

En die verschillen in de politieke systemen die u net noemde, hoe spelen die een rol?

“Duitsland is een federale staat. De deelstaten hebben veel meer te zeggen dan de Nederlandse provincies. De Duitsers zijn daardoor gewend de belangen van hun deelstaten in Berlijn te behartigen en ze weten hoe die daar worden gewogen. Ze weten dat het een kwestie van geven en nemen is en dat je zelf kunt bepalen waar je je accenten zet. Daarom kunnen Duitsers zich veel meer voorstellen bij de Europese politiek. Daar werkt het net zo.

Het centraal geregeerde Nederland heeft die ervaring niet, ziet niet dat het een spel is dat je moet spelen. Wij weten niet wanneer we invloed moeten en kunnen uitoefenen.”

Hebben we dat dan inmiddels niet geleerd?

“Sinds het Verdrag van Maastricht is er veel veranderd. De nationale parlementen hebben veel besluitvorming overgedragen aan Brussel, bijvoorbeeld over het monetaire beleid, migratie en milieu. Onze wensen moeten we nu in Europa zien te realiseren. Maar daar hebben we niets over opgenomen in de grondwet. En na het Nederlandse nee tegen de Europese grondwet in 2005 laten de politici hier Europa liever links liggen.”

Hoe zouden we dan wel invloed kunnen uitoefenen?

“Duitsland en Frankrijk hebben sinds afgelopen zomer gewerkt aan een reddingsmechanisme voor de euro. Als dat wordt gepresenteerd, zegt premier Rutte dat het pact de status heeft van een Duitstalig ambtelijk stuk, dus dat hij er niets over hoeft te zeggen. Hij begrijpt niet hoe je invloed kunt uitoefenen. Nederland had afgelopen zomer al aan de bel moeten trekken in Berlijn en Parijs.”

Maar in plaats daarvan doet Nederland niets en klaagt het na afloop dat het niets te zeggen heeft?

“Ja, daar lijkt het op. Terwijl Frankrijk en Duitsland best naar Nederland willen luisteren als het een visie heeft. Dat bleek bijvoorbeeld uit het reddingsplan voor Griekenland. Balkenende heeft destijds geopperd het Internationaal Monetair Fonds daarbij te betrekken. Daarmee stond hij in eerste instantie alleen in de Europese Raad. Maar het is uiteindelijk wel gebeurd.”

Hanco Jürgens is wetenschappelijk medewerker van het Duitsland Instituut Amsterdam. Het symposium ‘Consitutional Perspectives on European integration: Germany and the Netherlands’ vindt op 24 en 25 februari plaats aan de Universiteit Maastricht.

Een handdruk en in de ogen kijken...

Het is niet te geloven. De wereld is vol enorme tegenstellingen. We houden het gewoonweg niet meer bij wat op dit moment allemaal in de wereld gebeurt. Via de IPAD komt het me dagelijks tegemoet als ik de kranten lees. Moet ik dit wel willen?

Dichterbij huis is ook bij mij veel veranderd als ondernemer. Een nieuw groot land om te ontdekken, een nieuwe taal leren, waaarbij een andere mores geldt en vooral: weer een enorme uitdaging om te overwinnen. Ik ben er achter gekomen dat de mores van de oude economie vooralsnog uitstekend past bij de nieuwe internetrevolutie die we om dit moment doormaken. Ondernemerschap daagt ons uit mee te ontwikkelen. In welk land dan ook. Maar oude wetten blijven gewoon van kracht...

Mijn dochter van 6 zit ook al op Hyves en weet blindelings de pc te bedienen met Youtube, K3 en SesamStrasse. Binnen zes maanden sprak zij vloeiend Duits. Maar een belangrijk onderdeel van haar opvoeding is ook de ontvangst van de gasten in de Bruseco Akademie die hier de hele week verblijven. Samen met haar moeder koekjes voor hen bakken, een praatje maken, je netjes voorstellen en afscheid nemen. Ieder gast is anders en dat maakt iedere week weer speciaal. Ik heb een nieuwsgierige dochter die graag mensen ontmoet en leert kennen. Die komt er wel.

Sociale vaardigheden is een belangrijke eigenschap voor echte ondernemers. Want het gaat er niet alleen om wie je bent en wat je doet, maar ook om wie je kent. En daar ligt de crux voor vele andere ondernemers om succesvol te zijn. Dat kan niet alleen vanachter de pc via het web.

Ik kan me alle (wereld)reizen die ik heb gemaakt nog goed herinneren. Ik vond mijn weg omdat ik de juiste mensen ontmoette. Met een glimlach en een praatje ontmoette ik altijd mensen die zo vriendelijk waren mij verder te helpen als lifter of als Landroverfanaat (kijk maar eens op www.hogerhuis.nl). Daarmee gingen in verschillende landen alle deuren open en ontmoette ik inspirerende mensen. Die contacten vergeet je ook niet meer. Die mensen brengen je een les bij.

En zo werkt het nu ook.

We neigen te vergeten elkaar een hand te geven, naar de ander te luisteren en te reizen om persoonlijke ontmoetingen te organiseren. Elkaar in de ogen kijken en de ander inspireren. We nemen er nauwelijks meer de tijd voor in onze drukke agenda.

Met Bruseco blijven we daarom ook bijeenkomsten organiseren, waar ook in Europa. Om de mensen een hand te geven en in de ogen te kijken. Om elkaar te leren kennen. Gecombineerd met sociale netwerken, dat wel.

Ik ben er trots op dat wij in het vakgebied van de directiechauffeur zo verbonden zijn met onze opdrachtgevers en opgeleide directiechauffeurs. Dat we onze topklanten uit Dubai, Amerika, Duitsland, Nederland en Belgie regelmatig ontmoeten. Ieder land heeft zijn eigen gezicht en iedere opdrachtgever stelt specifieke eisen. En dat verveelt nooit, wordt nooit oppervlakkig en vooral: dat inspireert altijd weer tot nieuwe ideeen.

Wat is die oude economie toch een prettige start geweest, zonder internet en met thermische fax! De tijd dat ik de nachtboot naar Londen nam voor een bezoek aan de grootste beleggers ter wereld (die ook niet meer bestaan) om vervolgens de Gouden Gids mee terug te nemen voor het uitbreiden van mijn database...
Wat zag de wereld er toen anders uit!

Het is heel normaal om vanaf mijn luie stoel hier in Duitsland de wereld te bekijken. Via LinkedIn, Xing en Facebook onderhoud ik mijn relaties en netwerk met veel plezier en toewijding. Maar de indrukken van drie dagen zakendoen in Berlijn, de komende week in Belgie en mijn regelmatige bezoeken in Nederland zijn buitengewoon waardevol. Daar ontmoet ik mensen, geef hen een hand, kijk hen in de ogen en vraag hoe het met ze gaat. Niet omdat het zo hoort, maar omdat ik het graag wil weten. Want het gaat er om wie je (echt) kent.

Mijn Ipad leg ik tegenwoordig iets vaker terzijde, behalve als ik in de auto zit. Achter het stuur plaatsnemen doe ik steeds minder. Dat laat ik dus regelmatig aan een goed opgeleide directiechauffeur (op afroep) over. Zo wordt het reizen steeds aangenamer, op de achterbank, met de gemakken van de nieuwe internettechnologieen. Daarmee communiceer ik met mijn kring medewerkers, opdrachtgevers en zakelijk netwerk door er even langs te gaan, te bellen of een mailtje te sturen. Zo wordt mijn reistijd aangename werktijd.

Ik ontmoet graag nieuwe mensen die iets te melden hebben. Om geinspireerd te worden. Dat drijft mij uiteindelijk als ondernemer: in verbinding staan met mensen. Dat heeft mijn onderneming de afgelopen 21 jaar gemaakt tot wat het is. En dat zal de komende 21 jaar ook zo zijn.

Een vleugje oude economie met de nieuwe technologische internetmogelijkheden als bijgerecht, zijn twee belangrijke zaken voor een heerlijk zakendiner. Een diner van ontmoeting en oprechte belangstelling voor elkaar. Waar ook in Europa! Doe jij ook mee?

Paul Brussaard



Bekijk ons ook op YouTube!

http://www.youtube.com/user/PaulBrussaard?feature=mhum

Een Bruseco opgeleide CCV D directiechauffeur kan meer....